Hypotheekvormen

Hieronder bespreken we (beknopt) de belangrijkste hypotheekvormen:

De lineaire hypotheek
Bij deze hypotheekvorm lost de klant elke maand een vast bedrag af. Dit vaste bedrag wordt berekend door het leningbedrag te delen door het aantal aflossingen gedurende de hele looptijd van de lening. Bedraagt het leningbedrag bijvoorbeeld € 150.000,- en is de looptijd 30 jaar, dan is de aflossing per jaar: € 150.000: 30 = € 5.000 per jaar, ofwel € 416.67 per maand. Door de aflossingen nemen het leningbedrag en de te betalen rentebedragen in de loop der jaren af.

De Annuïteitenhypotheek
Het grootste bezwaar bij de lineaire hypotheek waren de hoge aanvangslasten. Om dit bezwaar weg te nemen, werd de annuïteiten hypotheek ontwikkeld. Annuïteit betekent, dat de periodiek te betalen totaalbedrag aan rente en aflossing gedurende de gehele looptijd gelijk blijft (indien het rentepercentage niet verandert). Over de afgeloste bedragen hoeft uiteraard geen rente meer betaald te worden. Omdat het totaalbedrag (rente en aflossing) dat periodiek betaald wordt, gelijk blijft, betekent dit, dat het aflossingsdeel stijgt en het rentedeel daalt. In vergelijking met de lineaire hypotheek wordt de aflossing op deze manier als het ware naar achteren geschoven. Hierdoor ontstaat een lage aanvangslast.

De spaarhypotheek
Bij een spaarhypotheek wordt door de klant gedurende de looptijd niet afgelost. In plaats van aflossing betaalt hij maandelijks een premie. Deze premies worden gespaard, zodat de lening op de einddatum (of bij eerder overlijden) kan worden afgelost. Het bijzondere van de spaarhypotheek is dat de rente, die de klant over zijn spaarpremies krijgt, gelijk is aan de hypotheekrente die hij betaald. Hierdoor is de einduitkering gegarandeerd.

De beleggingshypotheek
Net als bij een spaarhypotheek wordt gedurende de looptijd niet afgelost. Maandelijks wordt er rente en een spaarpremie betaald. Deze spaarpremies worden belegd in een spaarplan (of beleggingsrekening), zodat de lening op de einddatum kan worden afgelost. De rente die de klant over zijn spaarpremies krijgt, hangt af van de gekozen beleggingskas en de behaalde resultaten van deze kas. In tegenstelling tot de spaarhypotheek is de einduitkering van het spaarplan (of beleggingsrekening) niet gegarandeerd. De uitkering over 30 jaar kan dus hoger zijn dan het leningbedrag, maar ook lager. De klant kan zelf kiezen in welke beleggingskas zijn premies belegd moeten worden; van aandelen tot obligaties. Of een combinatie daarvan.